Özelne geciyorum :)

Senin fotoğraflarından aldığımın onda birini geri verebiliyorsam ne mutlu bana.

Sevgi,
Selam.

Yayına çıkacağımı bilsem evden çıkmadan saçımı filan tarardım. Anlatım bozukluklarımı imla hatalarımı da evde bırakırdım.
Mahçup oldum şimdi bak :/

İstemfer iltifat etmiş, teşekkür ediyorum.

Sevgili Berkan,

portre fotografi uzerine yaptigin yorumu tam olarak insan-portre cercevesine oturtamadim

Cheryl abla “güçlü bir portre ancak fotoğrafçı ile fotoğrafı çeken kişi arasında güçlü bir bağ olduğunda meydana çıkabilir” gibi bir şey söylüyor. Benim bunun üzerine söylemeye çalıştığım şey de bu güçlü bağın sadece insanlar arasında değil insan ile eşya arasında da olabileceği, bu tür güçlü bağların da ortaya güçlü fotoğraflar çıkmasına vesile olabileceği idi. Yani çektiği şeyden bağımsız olarak fotoğrafçının kurduğu güçlü, derin bağlar önemli olan diye düşündüğümü ifade etmeye çalışmıştım :)

Mevlüt Kalaycı,

Bu durumda sanırım sizinle hemşeri oluyoruz.

Hemşehri oluşumuz bir kenara, akraba bile olabiliriz. Günlüğünüze uğrayıp fotoğraflarınıza baktım, sizde de bir Barhal siması var :)

Selamlar, sevgiler.

Sizin bloğunuzu 15 ya da 20 gün önce internette gezerken tesadüfi olarak rastaladım, öncelikle 7 days in Artvin başlıklı yazın oldukça ilgimi çekti. İlgimi çekmesinin sebebi de hem fotoğrafla yakından ilgileniyor olmam hemde çektiğiniz yerlerin benimde memleketim olmasıydı, yani kısacası bende Artvin Barhal’lıyım. Bu durumda sanırım sizinle hemşeri oluyoruz. Öncellikle bloğunuz bu kadar kapsamlı olduğu için tebrik ederim. Yazılarınız çok doyurucu, özellikle Mehmet Turgut hakkında yazdığınız yazı çok dikkat çekici idi. Blog sayfanız iGoogle’ımda baş köşede RSS ile hergün takip eder oldum. Paylaşımlarınız için teşekkürler…

Bol ışıklı günler dilerim, esen kalın…

Mevlüt Kalaycı

Bir tek portre fotografi uzerine yaptigin yorumu tam olarak insan-portre cercevesine oturtamadim. Eh o da benim kusurum olsun =).

Verilen tavsiyerin birçoğuna katılıyorum özellikle de “tarz” konusunda yazılanlara. Her şeyde olduğu gibi yazınında özü olmuş zaten insan içine bakmayı öğrendiği zaman da hemen hemen diğer tüm tavsiyelere kendi kendine ulaşabiliyor.

Lakin bundan önce de hemen her şeyi fotoğraflamayı denemek istiyor insan. Sonra yavaş yavaş her şeyi çekmeyi vazgeçiyor. Yaşadıklarının kabuğunu soyup çekirdeğinin fotoğrafını nasıl çekeceğini öğreniyor.

Buradaki görüşler -Cheryl’inkilerden bahsediyorum özellikle- aklı başında herhangi bir fotoğraf sever kişinin -düşünmekten erinmediği durumda- eninde sonunda ulaşabileceği türden şeyler. Kitapla benzerlik taşıması beni şaşırtmazdı açıkçası.

Çerkes Karadağ’ın da eline sağlık o zaman :)

Selamlar.

Hayatı boyunca aldığı fotoğraf notlarını kitap olarak çıkaran biri var. Çerkes Karadağ.
Kitap: sözde Fotoğraf
Binlerce aforizma var bu kitapta. Bazısı kişisel, bazısı genel.
Bu notlar bana o kitabı hatırlattı.