Çok kötüsün dostum. Katli cani ruhlu herif. Zaten o uzun saçları kestikten sonra belliydi altından cani bir ruh çıkmıştı.

Böyle alıntı yapma html kodlarını bilmiyorum, cahilliğime ver.

Zaten sınava da çalışamadım, çok kötü geçti kesin kalacağım deyip sınavdan en yüksek notu alan arkadaşlarımdan korkardım. Onlara benzettim bu sözde özgüvensizlik meselesini…

Reflektör hakikaten candır Meren. Flaşsız git ama reflektörsüz kalma. Flaş yada başka türlü bir ışık çok yapay kalıyor aynı ısıda ışık veremyor, velev ki :) reflektör aynı ısı aynı ışık…

Benim de hem niyetim hem ümidim o (bir şekilde fotoğrafa ilgi duyanlar ve kendim için bir arşiv oluşturmak) :)

Level ayarlarını değiştirmedim. İlk fotoğrafın hikayesi şöyle aslında: o gün hava çok fena idi. Güneş bir çıkıyor bir kayboluyordu filan. Çok dengesiz bir ışık vardı ortamda. Üstüne üstlük kendi yaptığım reflektörü de ilk kez deniyorduk. Bunlar yetmiyormuş gibi vaktimiz sınırlı idi. Hepsi birleşince aldığım sonuçlardan bazıları teknik açıdan pek tatminkâr olmadı. Bu hatun kişisinin ışığın güzel olduğu fotoğrafları da ben beğenmeyince yine en beğendiğim fotoğraf bu oldu..

Lensim built-in flash’ın görüş açısı içerisine giriyor, harici flash da almadım bir türlü (bir SB-800 düşünüyorum ama ilk fırsatta).

Kim tutar beni hemen fikrimi soylemek istiyorum:) Eger yaniliyorsam duzelt ne olur, bana sadece level ayarlarini daralttigin ve ozellikle ilk foto icin golgeyi actigin izlenimi olustu ya da gunesin dik oldugu bir zamana denk gelmissin ya daa rekletor yanlis acida. Soft isik ablayi daha guzel gosterirmis sanki, reflektor uzerine tul perde kumasi tavsiye olunur, isigi guzel kirar. 2inci ve 3uncu fotograflarda isik cok hos dogal duruyor. Flas kullanip dolgu isik neden yapmadin onu merak ettim. Oyle iste, eline saglik.

Özellikle poz verme konusundaki kısma bayıldım. Gerçekten insanların doğal halleri her zaman daha güzel oluyor. Poz vermeleri istenildiğinde garip bir hal alıyorlar. :)

Kendinize iyi bakın efem,
Bol fotoğraflı günler.

Türkay, teşekkürler. Reflektörün bir fotoğrafını çekip adresini mesaj olarak göndereyim buraya. Bakarsın :)

bırıncı fotoda vücut dılınden (ellerını tutus bıcımı) bellı oluyor hıssettıklerı. hala pek rahat degıl. hadı bakalım cek. nasıl cıkarım acaba gıbı bakıyor kücük bır kız oturusu.
ıkıncı fotoda:hersey ıcın cok gec nasılsa bu foto cekılecek. bırseye benzemem muhtemelen ama bakalım gıbı..alcakgönüllü bır gülüs. (kendıne güvenmedıgı ıcın)
ücüncü foto:ıcten ve dogal bır bakıs. agızda öyle. ama yınede vücut dılınde bır kapalılık var. (oturma seklı)

Serkant, 16×9 kadrajı ben de çok seviyorum. Bu sinemaskop kadraj saplantısı Lake Pontchartrain serisi ile başladı, artık vaz geçemiyorum. Zaten 3×2 çekiyor ön tanımlı Nikon, bu da 16×10.6 oranına denk düşüyor, dolayısıyla çok fazla kırpmama gerek kalmıyor; kırpma payını da altta bırakmaya çalışıyorum çekerken. Orijinal fotoğraflarda da netlik inanılmaz. Çok memnunum, Nikon mühendislerine teşekkürler ediyorum.

Cem, evet siyahi ablamız anca bu kadar olabildi. İlk başladığımız hali ile kıyaslayınca yine nispeten doğaldı bu :) Vakit problemi olmasa idi belki biraz daha uğraşabilirdim. Artık önümüzdeki maçlara bakacağız..

Teşekkürler,
Selamlar.

ayrıca doygun renkler bu tarz bir portre çalışması için bence de en doğrusu olmuş,salsa gibi hareketli bir dansın dansçılarına siyah beyaz ağır kalabilirdi…portre konusunda ki fotoğrafçının modelle olan ilişkisinin iyi portre fotoğrafını belirlediğine kesinlikle katılıyorum,bütün mesele insanın yüzüne silah gibi doğrultulan bir fotoğraf makinasını mümkün mertebe unutturabilmek o anda..

ve d300 beklediğimin çok ötesinde bir netlik performansı vermiş…

umarım bu tarz profesyonel çalışmalarının sayısını arttırır bu çekim..

‘Gergin modellerle çalışmayın, onları neşelendirin ve doğal hallerini yakalayın.’ paragrafında ilgili bölüme ulaşabilirsiniz.

Meren güzel bir deneyim olmuş. Ben de ilk başta dans sırasında fotoğraflarla karşılaşacağımı düşünmüştüm.